Stanisław Balla ps. „Sowa”

W ubiegłorocznym, sierpniowym numerze „Debaty” ukazał się artykuł autorstwa Grzegorza Podkomorzego pt. Na rodzinnej ziemi w walce z komunizmem, poświęcony działalności podziemia niepodległościowego po roku 1945 na terenie Nowego Miasta Lubawskiego i okolic. Przedstawiona w nim została działalność Ruchu Oporu AK na przykładzie relacji Andrzeja Różyckiego ps. „Zjawa”, jednego z dowódców plutonu w oddziale „Sokół Leśny”. W ramach uzupełnienia poruszonego tematu chciałbym przybliżyć czytelnikom biografię dowódcy oddziału - Stanisława Balli ps. „Sowa”.

NIEPEŁNY  WYKAZ  CZŁONKÓW  ODDZIAŁU "SOKÓŁ  LEŚNY"  1945-1947

Grzegorz Podkomorzy, dziennikarz i wydawca Tygodnika Internetowego www.nowemiasto.com.pl

Wymarzyła się im wolna, samodzielna Polska. Jeśli nie cała, to chociaż ta północna, ten skrawek od Ostródy, po Nowe Miasto, Rypin i Mławę. Niech to będzie Partyzancki Kraj, gdzie nie rządzi PPR, ORMO, UB, gdzie Polacy wyzwoleni od znienawidzonego okupanta niemieckiego, nie będą klękać przed nowym – radzieckim. Przecież przysięga żołnierska, składana w obecności AK-owskich sztandarów, obowiązywała nadal.

Decyzja o ponownej organizacji partyzanckich oddziałów zapadła w kwietniu 1945. Dziś można powiedzieć , że zarówno sposób organizacji jak i jej efekty, świadczą o tym , wbrew obiegowym opiniom szermujących słowem „banda”, że było to regularne, poddane ostrej dyscyplinie, wojsko.

Ewa Rzeszutko

Ostatnie zbrojne powstanie (c.d.)

Wymarzyła się im wolna, samodzielna Polska, gdzie nie będzie rządził U.B., O.R.M.O, P.P.R. Polska, gdzie Polacy wyzwoleni od znienawidzonego okupanta niemieckiego, nie będą klękać przed nowym – sowieckim.

Początkowo oddział Balli „Sokoła Leśnego”, „Sowy” liczył zaledwie czterech żołnierzy, Mimo słabej siły, doszli oni do wniosku, że muszą zareagować na to co się wokół działo, a działo się szybko i niebezpiecznie.

Wymarzyła się im wolna, samodzielna Polska, gdzie nie będzie rządził U.B., O.R.M.O, P.P.R. Polska, gdzie Polacy wyzwoleni od znienawidzonego okupanta niemieckiego, nie będą klękać przed nowym – sowieckim.

Głównym wrogiem, z którym partyzanci walczyli bez pardonu, byli funkcjonariusze Państwowego Urzędu Bezpieczeństwa Publicznego. Ten zbrodniczy organ, którego macki z rozkazu Berii i Stalina oplotły całą Polskę, miał jeden cel, wyeliminować i zniszczyć wszystkich przeciwników podporządkowania Rzeczpospolitej Polskiej – Moskwie. Każda morderstwo, każde tortury, byle były skuteczne, mogły liczyć na bezkarność, a nawet na finansowe gratyfikacje.